ไม่ไหวเพลงนี้มันดังอยู่ในหัว
posted on 08 Mar 2011 02:02 by doraaomonแต่เธอ จืดจางหายเลือนลางเปลี่ยนไป เส้นทางฝันของฉันจบลง นานแม้จะนาน
เฝ้ารอ..คอยอยู่ อาจจะเป็นแค่ฝัน วัน..ที่ดีกว่า เมื่อเธอกลับมาที่เดิม
จะมีความรัก ทุกๆอย่าง จะมีความฝันที่ปลายทาง
จะมีเราสอง เดินร่วมทาง
แด่เธอ ผู้ทำให้รักมีมิติ จะทำให้ฉันมีปลายทาง จะทำให้รักทุกๆอย่าง
แต่เธอ ขาดสิ่งเดียว ฉันรออยู่ฝันยังห่าง นานแม้จะนาน
แด่เธอ จะมีความรัก ทุกๆอย่าง จะมีความฝันที่ปลายทาง จะมีเราสอง เดินร่วมทาง
แด่เธอ ผู้ทำให้รักมีมิติ จะทำให้ฉันมีปลายทาง
ผู้ทำให้รักฉันมีจริง
วาดรูปเล่น
posted on 18 Oct 2010 03:41 by doraaomon(ไม่) พอใจในสิ่งที่มี
posted on 29 Mar 2010 10:51 by doraaomonขึ้นชื่อว่ามนุษย์ ก็ต้องมี รัก โลภ โกรธ หลง วนเวียนไปเรื่อย
ทั้งๆที่รู้ว่ามันเป็นจุดเกิดของ ทุกข์ แต่ก็ตัดมันออกไป.....ยากเหลือเกิน
สิ่งหนึ่งที่เรามีมาตลอดคงจะเป็น ความอยากมี อยากได้ อยากเป็น นี่แหละ
แต่โดยส่วนตัวแล้วสิ่งเหล่านั้นมันเกิดมาจาก สิ่งที่ เคยมี เคยได้ เคยเป็น นี่น่ะสิ
ถึงสำนึกได้ว่า ลำบากตอนเด็กมันดีกว่าลำบากตอนแก่จริงๆด้วย
สิ่งที่เคยมี แล้วตอนนี้ไม่ได้มีแล้วเมื่อหวนไปคิดมันก็บั่นทอนไม่ใช่น้อย
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็แล้วแต่ ตั้งแต่ เงินทอง ไปจนถึงครอบครัว
สิ่งที่เคยได้มาตลอด พอมาวันหนึ่งเกิดเปลี่ยนมาเป็นสิ่งที่เราอยากได้ แต่ไม่สามารถหามาได้แล้ว
คิดแล้วมันก็กลุ้มดีแท้
สิ่งที่เคยเป็น ตัวตนในด้านที่ดีเมื่อก่อน ที่มองอะไรเต็มไปด้วยความหวัง
ถ้าตอนนี้เป็นได้อย่างนั้นก็คงจะดี
พูดไปก็เหมือนมาบ่นโดยที่ไม่พยายามทำอะไรซักอย่าง
แต่ก็พยายามแล้วนะ พยายามจะอยู่กับสิ่งที่มันจำกัดมากๆแล้ว
พยายามจะสุข และ สนุก ไปกับมันให้ได้ จนบางทีก็เหมือนว่าจะทำได้สำเร็จ
แต่เหมือนแกล้ง ความรู้สึกแย่ๆมันแค่ไปแอบอยู่ตามความมืด
รอวันที่พลังเราลดลง แล้วมันก็จะกลับมา
จะบอกว่าไม่ว่าใครก็คงเคยเป็นแบบนี้
ในวันที่อ่อนแอ ปัญหามันเข้ามาโจมตีเราเสมอ
คนชนะคือคนที่ลุกขึ้นยืนได้ก่อน คนแพ้คือคนที่ไม่เคยคิดจะยืนขึ้นด้วยตัวเอง
แค่นั้นเอง
Chocolate Truffle ง่ายกว่านี้มีอีกมั้ย
posted on 18 Mar 2010 17:30 by doraaomonควัญหลงจากวาเลนไทน์ และ ไวท์เดย์ เนื่องจากไม่ได้อะไรกะเค้าเลย
ตอนแรกไม่รู้สึกอะไร ตอนนี้เริ่มรู้สึกแล้ว ทำเองก็ได้ฟระ
เนื่องจากไม่เคยทำมาก่อน จึงเลือกสูตรที่ง่ายสุดๆมาลองดู
สูตรมีดังนี้
1.Chocolate 300g.
2.Whipping Cream 125 g.
3.Rum 2 teaspoon
4.Cashew Nut
5.Cocoa Powder
วิธีทำ
1.Chocolate
ส่วนประกอบอย่างแรกก็มีปัญหาซะแล้ว ซื้อ Chocolate แบบไฮโซมาแค่ 150 g.
เลยเอา Chocolate กระโหลกกะลาราคาถูกที่มีอยู่ที่บ้านมาปนๆไปให้ครบ 300 g.
เอา Chocolate ทั้งหมดมาหั่นให้เป็นชิ้นเล็กๆจะได้ละลายง่าย ใส่ไว้ในชามที่จะผสม
เสร็จแล้วก็พักไว้ก่อน
2.Whipping Cream
เอา Whipping Cream ใส่ไปในหม้อตั้งไฟจนมันเริ่มเดือด
เท Whipping Cream ลงไปในชาม Chocolate เมื่อกี้ และเติม Rum ลงไป
แล้วก็คนเบาๆจนมันละลายเข้ากันดี เสร็จแล้วเอาเข้าตู้เย็นทิ้งไว้ประมาณ 8 ชม.
** ถ้าส่วนผสมเริ่มแข็งตัวก่อนที่จะละลายเข้ากัน
ให้เอาหม้อใส่น้ำตั้งไฟ ใส่ชามส่วนผสมทั้งชามลงไปในหม้อ (ระวังอย่าให้น้ำกระเด็นเข้าชาม)
แล้วก็คนต่อไปจนมันละลายเข้ากัน
ส่วนหน้าที่จะคลุก วันนี้อยากทำสองแบบ แบบถั่ว กับ แบบผง cocoa
3.Cashew Nut และ Cocoa powder
Cashew Nut เทใส่ชามเอามาบดๆทุบๆให้แตก
Cocoa powder เทใส่ชาม
ผ่านไปแล้วได้เวลาเอาออกจากตู้เย็น เอาช้อนมาขูด Chocolate แล้วก็ปั้นให้เป็นกลมๆ
เสร็จแล้วก็ไปคลุกกับถั่ว หรือ Cocoa powder
***ถ้าอากาศร้อนมากเวลาัปั้น Chocolate อาจจะละลายจนปั้นลำบาก
ให้เอาใส่ตู้เย็นใหม่รอเย็นแล้วมาปั้นต่อจ้า
เสร็จแล้วใส่ถ้วยเสริฟ
จบอย่างเข้มแข็ง
posted on 09 Mar 2010 16:45 by doraaomonหลายเดือนมาแล้วที่มีเพื่อนส่งเรื่องของผู้ชายคนนี้มาให้ดู
ยอมรับว่าเมื่อดูจบได้อะไรมากมาย หลายๆคนคงเคยได้เห็นเรื่องของคนๆนี้มาบ้างแล้ว
" title="
" class="" />
nick vujicic เกิดเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 1982 ที่ Melbourne Australia
เค้าเป็นเด็กพิการแต่กำเนิด โดยไม่มีขาและแขนทั้งสองข้าง มีแค่ขาเล็กๆและนิ้วเท้าสองนิ้วเท่านั้น
เค้าเข้าโรงเรียนตามปรกติ และเรียนเขียนหนังสือโดยใช้นิ้วเท้าทั้งสองข้าง
เค้าเติบโตมาอย่างยากลำบากเพราะต้องใช้เวลาในการฝึกฝนให้ตัวเองสามารถประกอบกิจกรรมต่างๆ
ได้อย่างเช่นคนปรกติธรรมดา เค้ามีช่วงเวลาในวัยเด็กที่แสนจะเจ็บปวดเนื่องจากถูกเพื่อนๆรังแก
และเคยคิดที่จะฆ่าตัวตายตั้งแต่เมื่ออายุเพียง 8 ขวบ แต่แล้วแม่ของเค้าก็ช่วยให้เค้าอยากมีชีวิตต่อไป
เมื่อแม่ของเค้าเอาข่าวในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่งให้เ้ค้าดู มันเป็นข่างเกี่ยวกับชายพิการคนหนึ่งซึ่งพยายาม
จะใช้ชีวิตให้ได้อย่างปรกติ เค้าจึงคิดได้ว่าเค้าไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้
เมื่ออายุ 17 ปี เค้าก็เริ่มการพูดสุนธรพจน์ให้แก่กลุ่มสวดมนต์ของเค้า และต่อมาไม่นานก็เริ่ม
ก่อตั้งองค์กร ชื่อ Life Without Limbs ซึ่งมีจุดมุ่งหมายให้คนได้รู้จักความรัก และความหวัง จากศาสนา
นิค เดินทางไปทั่วโลกเพื่อที่จะกล่่าวสุนทรพจน์สร้างแรงบันดาลใจให้แก่คนทั่วไป
โดยส่วนมากจะพูดกับวัยรุ่นและปัญหาต่างๆ ที่วันรุ่นต้องเผชิญ
อยากให้คนที่คิดว่าตัวเองกำลังหมดหวัง ท้อแท้ เจอปัญหา มีกำลังใจที่จะลุกขึ้นมาสู้ต่อไป
หลังจากที่ได้รับรู้เรื่องราวของผู้ชายคนนี้แล้ว มันไม่จำเป็นเลยที่เราจะต้องมีพร้อมทุกสิ่ง
ไม่จำเป็นเลยที่เราจะต้องท้อแท้เพราะว่าเราขาดอะไรไป ในเมื่อทุกคนมี "ใจ" เหมือนๆกัน
พลังทุกอย่างซ่อนอยู่ข้างในเสมอถ้า "ใจ" เราแข็งแรงซะอย่าง เหมือนที่ นิค พูดไว้
"เมื่อคุณล้มและคิดว่าไม่มีแรงจะลุกขึ้นมาใหม่ คุณคิดว่าคุณมีความหวังมั้ย ให้มองที่ผม
ไม่ว่าจะล้มลงและพยายามกี่ครั้งก็ยังไม่สำเร็จที่จะลุกขึ้นมา ให้พยายาม และพยายาม ต่อไป
สิ่งที่สำคัญคือว่าคุณจะทำให้มันจบลงแบบไหน คุณอยากจะทำให้มันจบอย่างเข้มแข็งมั้ย"
ทุกคนอาจจะไม่ได้ทำสำเร็จตามที่ฝันไว้ แต่สิ่งที่สำคัญที่สุดคือคุณได้พยายามทำมันแล้วต่างหาก
ขอบคุณข้อมูลจาก
http://en.wikipedia.org/wiki/Nick_Vujicic
http://www.lifewithoutlimbs.org/index.phpสิ่งใดมีขึ้นย่อมมีลง
posted on 30 Jan 2010 20:05 by doraaomonหลังจากใช้ชีวิตในโลกต่างด้าว ที่ไม่สนใจภาษาอื่นนอกจากภาษาพ่อแม่มัน (ญี่ปุ่น) มาได้ซักพัก
เราก็ได้เรียนรู้ว่า การใช้ชีวิตในประเทศต่างด้าวเยี่ยงประเทศนี้
มันมีผลกระทบต่อ ความรู้สึกอย่างเลี่ยงไม่ได้
จะว่าไปความรู้สึกของคนเรามันก็มีขึ้นอย่างไรมันก็มีวันลงเช่นนั้น
จะลองเปรียบเทียบดูกับ วงจรชีวิตผลิตภัณฑ์ หรือ Product life cycle ดูนะ
ตามตำรา Marketing เค้าว่า ผลิตภัณฑ์แต่ละอย่างนั้นมันก็จะเวียนว่ายตายเกิดไปตามวงจรของมัน
ซึ่งจะว่าไปมันช่างละม้ายคล้ายกับการเวียนว่ายตายเกิดของความรู้สึกของข้าพเจ้าซึ่งมีต่อ
เกาะยุ่นแห่งนี้นี่เอง
ทีนี้มาดูกันว่า Product life cycle นั้นมีอะไรบ้าง
1 ขั้นแนะนำ หรือ Introduction stage
ขั้นนี้เป็นขั้นที่ผลิตภัณฑ์ เข็นตัวเองเข้าสู่ตลาด ดังนั้นผลกำไรอะไรต่างๆก็แทบจะไม่มี
แถมยังจะต้องหลอกล่อให้ผู้บริโภคหันมาลองใช้ผลิตภัณฑ์ดูอีกด้วย
เฉกเช่นกับข้าพเจ้า ชาวกระเหรี่ยง ซึ่งเหยียบย่างเท้าเข้าสู่ประเทศสุดศิวิไลย์นี้ในครั้งแรก
สายตาพร่ามัวไปกับความแตกต่าง ที่แสนจะแปลกแยกไปในทางที่เจริ๊ญเจริญกว่าถิ่นที่ได้จากมา
และอยากจะเข้าใกล้ชาวต่างดาวของเกาะเล็กๆนี้ เพื่อจะได้รู้ว่าพวกเค้าทำกันยังไง
ให้ประเทศเล็กๆแห่งนี้มันพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้งได้เพียงนี้
ว่าแล้วก็แนะนำตัวเองกับชาวยุ่นรอบตัว พยายามแทรกตัวเข้าไปอยู่กะฝูงยุ่น
เพื่อนเรียนรู้และทำความเข้าใจความเป็นคนของชาวยุ่นให้ได้
2 ขั้น เจริญเติบโต หรือ Growth stage
ขั้นนี้เป็นขั้นที่ผลิตภัณฑ์เจริญเติบโต คนรู้จักมากขึ้น เริ่มมีการลดแลกแจกแถมโปรโมชั่นต่างๆ
ถ้าจะพัฒนาปรับปรุงผลิตภัณฑ์ก็ต้องทำกันในช่วงนี้ เพื่อรักษาสถานะในตลาดเอาไว้
เฉกเช่นเมื่อนังกระเหรี่ยง เริ่มได้เข้าไปเวียนว่ายอยู่ในกระแสสังคมของคนญี่ปุ่นมากขึ้น
เรียกได้ว่าเกือบจะตลอดเวลา ขึ้นนี้เปรียบเสมือนดอกไม้ผลิบานยามเช้า มองไปทางไหน
ก็ช่างบันเทิงเริงใจ เริ่มพูดจาสื่อสารกับชาวต่างดาวได้เป็นคำๆ เริ่มออกไปไหนมาไหนคนเดียวได้
มองไปทางไหนก็ช่างสวยงาม เป็นระเบียบ แวดล้อมด้วยธรรมชาติ แทบจะโรยด้วยกลีบกุหลาบทุกก้าวเดิน
3 ขั้นเติบโตเต็มที่ หรือ Mature stage
เป็นขั้นที่ผลิตภัณฑ์ได้มาถึงจุดสูงสุดของมันแล้ว ยอดขายอาจจะเพิ่มจนขีดสุดและเริ่มตกลง
เนื่องจากมีคู่แข่งเพิ่มขึ้น ผลกำไรจะเริ่มลดน้อยลงตามมา
ช่วงนี้เปรียบได้กับเมื่อกระเหรี่ยงตาดำๆ ได้สัมผัสความเป็นคนของชาวต่างด้าวมาได้ระดับหนึ่ง
และเริ่มรับรู้ถึงด้านเสียๆที่ค่อนข้างยากจะเข้าใจของชาวเกาะแห่งนี้ รวมไปถึงการพัฒนาทางภาษา
ที่มิได้หยุดนิ่งทำให้เริ่มฟังในสิ่งที่ไม่ควรจะฟังออกได้ในระดับหนึ่ง ความไว้เนื้อเชื่อใจที่เคยมีให้
แบบสุดขีดโปรโมชั่นก็เริ่ม ลดลงเพราะเริ่มค้นพบว่า การเฟคใส่กันในบางครั้งนั้น เป็นสิ่งที่เกาะ
แห่งนี้เรียกว่า มารยาท นั่นเอง และกระเหรี่ยงที่เกลียดการเฟคนั้น ก็เปรียบเสมือนคนบ้านป่าเมืองเถื่อน
ที่ควรคู่แก่การนินทาในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าต่อหน้าหรือลับหลังก็ตาม เนื่องจากกระเหรี่ยงโง่ๆ
ที่พูดภาษากระท่อนกระแท่นเป็นคำๆ คงจะไม่เข้าใจขาเมาส์ชาวยุ่นหรอก ดังนั้นนินทา มันต่อหน้านี่แหละ
สะใจดี เหอๆๆๆ
4 ขั้น decline stage ขั้นถดถอย
ขั้นนี้เป็นขั้นที่ผลิตภัณฑ์ เริ่มถดถอย ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของยอดขาย หรือกำไร
ทุกอย่างดูจะร่วงโรย เพราะได้ฝ่าฟันมาจนผ่านจุดสูงสุดมาแล้ว ดังนั้นช่วงนี้
ถ้าอยากจะยังอยู่ในตลาดได้ จะต้องมีการพัฒนา เพิ่มเติม หรือ แตกสาย product line กันไป
เฉกเช่นการพบสัจธรรมของกระเหรี่ยงน้อยตาดำๆ เมื่อได้ตาสว่างเสียที อาจจะต้องถึงเวลา
ที่กระเหรี่ยงจะไสหัวตัวเองออกไปจากวงเวียนการตลาดแห่งเกาะที่โดดเดี่ยวนี้เสียที
เนื่องจากทนกระแสการแข่งขันในตลาดที่ดุเดือดไม่ไหว แต่อย่างไรก็ตามเมื่อกระเหรี่ยงมาถึงจุดนี้แล้ว
จะถอยมันก็กระไรอยู่ กระเหรี่ยงเลยต้องพัฒนาผลิตภัณฑ์ตัวเอง ด้วยการปล่อยวาง
กระเหรี่ยงพบว่า การเวียนว่ายตายเกิดนั้น ไม่ใช่เรื่องแปลก และการที่เราเข้าใจและพยายมจะปรับตัว
ให้เข้ากับชนหมู่มากนั้น ก็แสดงว่าอย่างน้อยเราก็ได้พยายามแล้ว ส่วนผลจะเป็นที่
พอใจคนหมู่มากหรือไม่นั้น ก็คงจะต้องแล้วแต่สังคมเท่านั้นที่จะตัดสิน
แต่อย่างน้อยเราก็ได้พยายามแล้ว
ปล.นี่เป็นแค่การเวียนว่ายในสังคมแคบๆเท่านั้น โลกนี้กว้างใหญ่
คนเราก็แตกต่างกันไป ขอให้ทุกคนเจอแต่คนดีๆค่ะ
Everybody's Free
posted on 24 Jan 2010 19:10 by doraaomonเบื่อคนไม่มีเหตุผล
posted on 24 Dec 2009 23:56 by doraaomonอดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
แล้วมันก็จะผ่านไป
ชาบู ชาบู ใครชอบกินมาทางนี้
posted on 22 Nov 2009 00:32 by doraaomonจั่วหัวมาแบบนี้ คาดว่าสาวกผู้รักการกินทั้งหลายคงให้ความสนใจมิใช่น้อย
โดยเฉพาะชาวดาว (entry นี้เพื่อชาวดาวโดยเฉพาะ) รูปตรึม ขอบอก โหลกันให้ตายไปข้าง
เนื่องจากวันนี้ที่บริษัทพาไปกินเลี้ยงประจำปี พนักงาน part time อย่างเราก็เนียนไปกะเค้าด้วย
ไม่ได้หรอก ตั้งแต่มาอยู่นี่ กินแต่ของถูกๆ ร้านดีๆไม่เคยได้เข้ากะเค้าเลย งานนี้ไม่พลาดแน่นอน
ร้านนี้ชื่อร้านว่า Tonkons Gintei ซึ่งร้านนี้เป็นร้านรวมฮิต หมู๋ๆๆๆๆ
กล่าวคือ อาหารทุกอย่างใช้หมูเป็นส่วนประกอบจ้า และกล่าวโดยเว่อร์เฉกเช่นรายการ ทีวีแชมป์เปี้ยน
ก็ จะต้องมีการพาไปดูฟาร์มหมูซึ่งส่งเนื้อให้กับร้านนี้ ซึ่งหมูของที่นี่ส่งตรงมาจาก
เมือง Kiriahima จังหวัด Miyazaki ซึ่งทางร้านโฆษณาไว้เลยว่า หมูของที่นี่นั้นถูกเลี้ยงดูอย่างดี
โดยผู้ดูแลที่เอาใจใส่ และให้อาหารที่ถูกสุขลักษณะ และเลี้ยงดูอย่างดีในสภาพแวดล้อมที่อ่อนโยน
โอ๊วววววววววววว ว่าแล้วมาดูหน้าตาของ ชุด ชาบูเซ็ทที่เราจะกินกันวันนี้ดีกว่าจ้า
น่ากินมั้ยล่ะ แค่เห็นก็น้ำลายไหลยืดซะแร๊ววววว
นั่งปุ๊บ อาหารจานเรียกน้ำย่อย มาปั๊บทันใจไวเหมือนโกหก
จากซ้ายมาขวา
สิ่งแรก คือหมูชิ้นเล็กๆคล้ายๆแฮมคลุกมากับซอสที่ทำจากมิโซะ กินแกล้มกับมะนาวฝานบางๆ
รสชาดบรรยายไม่ถูก แต่ก็อร่อยดีค่ะ
ต่อมา เต้าหู้ที่ทำจากงา เสริฟพร้อมกับซอสที่คาดว่าจะเป็น มิโซะกับปลาแห้ง หรือกุ้งแห้ง ซักอย่าง
เต้าหู้ก็อร่อยดี แต่ติดใจซอสแฮะ รสชาดคล้ายน้ำพริกเผาบ้านเรา แต่ไม่มีรสเผ็ดเท่านั้นเอง
ท้ายสุด เป็นหมูสไลด์กับซอสอะไรซักอย่างรสชาดเหมือนแฮมค่ะ อร่อยดี เย็นๆ
จากถัดมาอร่อยมากกกกกกกกกกกก
เมนูที่ชาวอ้วนต้องกรี๊สสสสส หมูสามชั้น ละม้ายคล้ายพะโล้มากค่ะ รสชาดใกล้เคียง
มีชื่อว่า Kakuni ( Buta no kakuni ) นุ่มหอมมากเลยอ่าาาาา คืนนี้คงฝันถึง
จานต่อมา
หน้าตาเหมือนคอหมูย่างบ้านเฮา อ่ะเด้อ แต่รสชาดอ่อนไปหน่อย ถ้ามีน้ำจิ้มแจ่วมาด้วยจะเริดมากฮ่ะ
และแล้วววว พระเอกก็มาชาบูพร้อม
น้ำซุปที่นี่เป็นน้ำนมถั่วเหลืองค่าาาาา แต่เค้าไม่ซดน้ำกันนะ เก็บไว้เซอร์ไพรซ์ตอนท้ายเด้อ
พอเริ่มเดือด หนุ่มหล่อก็เดินมาพร้อมบ้องไม้ไผ่อันนี้
สิ่งนี้มีชื่อว่า Tukune ค่ะ เป็นหมูสับหมักกับอะไรหลายสิ่งอัน อะไรบ้างไม่รู้ แต่ว่าอร่อยโคตร
พนักงานจัดการตัดเป็นก้อนๆใส่ลงในหม้อโลด
หลังจากนั้นส่วนประกอบอื่นๆก็ตามกันมา
ชุดผักจัดวางมาสวยงาม
และที่ขาดไม่ได้คือ....... หมูๆๆๆๆๆ
ชิ้นใหญ่ได้ใจมาก จานนี้เป็นเนื้อสีข้างค่ะ อร่อยมากอ่ะ นุ่มๆๆๆ
อันนี้เป็นเนื้อรมควันค่ะ รสดีใช้ได้
แล้วหม้อก็เดือดพล่าน
รายการจิ้มจุ่มก็เริ่มขึ้นอย่างไว
ทุกคนคีบเนื้อแล้วก็แกว่งๆลงไปในหม้อ จนเนื้อเปลี่ยนสี
หลังจากนั้นก็มาพักไว้ในน้ำจิ้ม ซึ่งใส่ต้นหอมซอย กับหัวไชเท้าบดค่ะ
น้ำจิ้มก็รสชาดดีค่ะเนียนๆอร่อยเข้ากับเนื้อดีเลยหุๆ
พอชิมเนื้อกันไปแล้วผักก็ถูกเติมลงในหม้อจ้า
น่ากินมั้ยเอ่ย
พอเนื้อหมดก็มีการสั่งเพิ่มฮ่ะ
คราวนี้เป็นเนื้ออบ กับเนื้อแถวซี่โครง ซึ่ีงจะมันไม่เยอะเท่ากับอันที่ผ่านๆมา แต่ก็อร่อยนะ
อิ่มหนำกันเรียบร้อย น้ำซุปที่เหลือมีทีเด็ด พนักงานเข้ามาถามว่าจะเอาไปทำกับซอสอะไรดี
ทุกคนเลือก "อาราเร่" ซอส ซึ่งคือ rice cracker
สอบถามมาได้ความว่า ซุปที่เหลือนั้นเค้าจะเอาไปทำเป็น rice soup หรือข้าวต้มนั่นเอง
แต่มีการปรุงรสด้วยซอสต่างๆซึ่งทางร้านมีให้เลือกค่ะ
หน้าตาออกมาเป็นแบบนี้
น่ากินมาก ขนาดอิ่มแล้วยังต้องขอเติม ฮ่าๆๆๆ รสมันเนียนๆ ละมุนๆลิ้น
เพราะซุปเป็นน้ำนมถั่วเหลือง ประกอบกับความหวานจากเนื้อและผักต่างๆที่เราลวกกันไปก่อนหน้านั้น
(เออ พึ่งนึกได้ คล้ายๆเอ็มเค เน๊อะ ที่บางคนเติมข้าวลงไปในหม้อซุป หลังจากกินเสร็จ อารมณ์เดียวกันอ่ะจ้า)
เสร็จแล้ว ตบด้วยของหวานประจำฤดู
เป็น พุดดิ้งที่ทำจากข้าว กินแกล้มกับไอสครีมองุ่น และมีองุ่นปอกเปลือกแถมมาให้อีกหนึ่งลูก
หวานๆเปรี้ยวๆแก้เลี่ยนได้ดีเลยค่ะ
จบแย๊วววว หิวเลยอ่ะดิ ฮ่าๆๆๆ
ปล.คนที่สนใจเข้าไปเยี่ยมชมเว็ปของทางร้านได้ที่นีจ้า
<http://www.tonkons.com>
http://www.tonkons.com/